.

.
özlediğin, gidip göremediğindir;
ama, gidip görmek istediğin
özlem, gidip görememendir;
ama gidip görmek istemen
özlediğin, gidip görmek istediğin
ama gidip göremediğin
özlem, gidip görmek istemen
ama, gidememen, görememen; gene de, istemen

Oruç Aruoba

ITALYA'DA KISA BIR TUR etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ITALYA'DA KISA BIR TUR etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

GÜZİN ROMA'DA


Panteon


Trevi Çeşmesi







Dersimi çalışmadan Roma'ya gittiğim için ilk gün ciddi bir şaşkınlıkla bu şehri nasıl gezeceğim diye düşünürken tesadüfen gördüğüm günlük tur otobüsüne kendimi attım. O ihtişamlı meydanları, devasa heykelleri görünce bu ne kadar büyük bir şehir dedim. Çünkü meydanların ihtişamı ve heykellerin kocamanlığı şehirle ilgili büyüklük duygusu verdi bana. Bu ilişki nasıl kurulur diye sormayın! Bana böyle bir duygu verdi. Ve gezmenin çok kolay olmayacağını düşündüm.


Şehrin matematiğini çözmem bir günümü aldı. Büyük sıfatının yetersiz kaldığı bu meydanlar arasında öyle bağlantılar vardı ki birinden diğerine gitmenin çok kolay olduğunu fark ettim. Artık bir Romalı gibi güven içinde geziyordum Roma'nın sokaklarında...Meydanlar çok büyük olmasına rağmen yürüme mesafesi içine yerleşmişti. Acaba eskinin şehir plancıları günümüzünkilerden daha mı başarılıydı! Tabii şehrin matematiğini çözene kadar bir kaç kez kaybolduğumu da söylemeliyim. Bir şehri tanımanın en iyi yollarından birinin kaybolmak olduğunu bildiğim için bu da benim için bir oyuna dönüştü. Ama yine de siz siz olun bir yere giderken önce dersinizi çalışarak gidin. Hele zamanınız sınırlıysa!



Colleseum



Roma, kocaman yapıların, kiliselerin, gökyüzünü delen heykellerin olduğu bir yer.. Adeta Roma İmporatorluğunun aç gözlülüğünü yansıtıyor. Zaman zaman bu ihtişam bence çirkinliğe varmış. Bu görkemli çokluğun içinde heykellerin ilgimi çekmeme noktasına geldiği anlar bile oldu. Bir arkadaşım Roma'ya ilişkin " Orası bir mimari mezarlık gibi geldi bana." demişti. Aslında o fazlalığı farketmemek mümkün değil! Ama güzelin hakkını yemeden!



İspanyol Merdivenleri


Bilinen turistik kiliselerin dışında önüme gelen herhangi bir kiliseye girdiğimde bile abartılı süslemelerle karşılaşıyordum. Heykeller, duvar süsleri, duvar resimleri... Tabii bence ayrı bir yere konulması gerekenlerin duvar resimleri olduğunu söylemek isterim. Duvar resimlerini yapanların da ünlü insanlar olduğunu öğrendiğimde çok şaşırdığımı söylemeliyim. Çünkü bu sözünü ettiğim kiliseler; yaşayan, ayinlerin yapıldığı yerlerdi. Acaba bunun bir romalı için nasıl bir anlamı vardı? Çocukluğundan beri böyle bir şehirde yaşamış birinin yetişkinliğinde sanatla ilişkisi nasıldır diye düşündüm kendi kendime. Belki de bu fazlalık tamamen bir duyarsızlık getiriyordur. Bilinmez sormak lazım!

Venedik Meydanı


Tamamen insan gücüyle yapılan bu heykelleri gördükten sonra yüzyıla adını verecek kadar önemli olan bilgi teknolojilerindeki gelişme, bu ihtişamın yanında çok azmış gibi geldi bana. Haksızlık mı ettim! Daha gördüklerimin etkisi altındayım da ondan. Şimdi tüm bunları bir tuşla paylaşma olanağı veren bu teknolojiye de haksızlık etmek istemem ama..

Bir de Roma 'daki bizim ekmek fırınlarını andıran pizza fırınlarından da söz etmek gerek. Bence Roma'daki pizzalar da oradaki genel büyüklükten nasibini almıştı. Pizzalardan istediğim kadar kestirerek pizzanın vatanında pizza yeme şansına nail oldum. Farklı içle hazırlanmış pizzaları tattım. Buradakilerle karşılaştırdığımda farkı fark edemediğimi söylemeliyim.
İspanyol Merdivenleri


Hamur cenneti olan bir ülkede insanların zayıflığını kıskanmamak elde değil. İtalyan kadınları gördüğüm kadarıyla çok güzel değiller ama çok alımlılar... Londra'da kaldığım süre içinde tuhaf sayılabilecek ölçüde giysiler giyen kadın ve erkek gördüm. İtalya'da gittiğim yerler içinde insanlar çok normal (normal neyse!)giyiniyordu. . Bu da bir durum tesbiti olsun..

İtalya'nın zarif, ince görünümlü, takım elbise giymeye meraklı erkeklerinden söz etmeden olmaz. İlk gün anlam veremediğim kıravatçı dükkanlarının neden bu kadar çok olduğu da açıktı. Çünkü İtalyan erkeklerinin tercihi bizim için demode olan kıravattan yanaydı.

Trevi Çeşmesi


Benim zorunlu olarak ilişki kurduğum İtalyanlarla ilgili başka bir gözlem ise, yardım etmeye hiç niyetli olmadıkları gibi kavga etmeye de çok yatkın olduklarına ilişkindi. Güleryüzlü satıcı görmediğimi söylemeliyim. Coğrafyası bu kadar güzel ve estetikten fazlaca nasibini almış bu ülkede insanların kavgaya bu denli teşne olmaları dilin müziğinden kaynaklanıyor olabilir mi? Bu da ne demeyin! Elbette ki bu gözlem bana aittir. Bu tesbit on günlük bir izlenimin sonunda ortaya çıkmıştır.
Floransa'da karşılaştığım dostluk ettiğim insanları bu gözlemin dışında tuttuğumu da belirtmek isterim.
Bir daha Roma'ya yolumu düşürür müyüm bilmiyorum ama İtalyan taşrasına yolumun düşmesini çok isterim.

http://tr.wikipedia.org/wiki/Roma

PEMBE ŞEHİR SİENA


Bir ortaçağ kenti olan Siena, benim heyecan duyduğum yerlerden biri oldu. Surlar, dar ve dolambaçlı caddelerden oluşan bir labirenti çevrelemekte gerçek olduğuna inanılması güç olan kentte. Kentin kendisi, tuğlanın ve taşın ve soluk kırmızıların ve sıcak pembelerin harika karışımı. Bu sokaklarda gezmek benim için çok eğlenceliydi. Ancak yokuşlu olması onun güzelliğine güzellik katmasına katıyordu da benim gibi tırmanmayı sevmeyen birisi için gezmeyi birazcık zorlaştırıyordu.


Altı, yedi yüz yıllık evlerde yaşayan insanların pencerelerden sarkan çamaşırları o büyüleyici atmosfer içinde beni gülümsetti. Asılı çamaşırlar bu etkileyici ortaçağ şehrinin büyüsü bozmadığı gibi hala yaşayan bir ortaçağ kentinde dolaşmak benim heyecanıma heyecan kattı. Camın arkasından bakan yaşlı teyzeler, sokaktan geçenlerle konuşmaya teşne camdan cama bağırarak sohbet eden kadınlar. Siena'dan siyah beyaz fotograf kareleri gibi...Ne kadar tanıdık değil mi!


Büyüleyici güzellikte olan bu binalarda günlük yaşam kendi ritmi içinde akıp gidiyordu. Böylece ortaçağdan günümüze kadar farklı alışkanlıklarla yaşayan bir şehir olarak akıllardan pek kolay çıkacak bir yer değil Siena..
Benim Siena'da hoşuma giden şeylerden biri de apartmanların kapılarıydı. Farklı ahşap doku, farklı tokmaklar...Tabii bu binalara apartman demek ne kadar doğru olur bilemiyorum. Birkaç ya da daha fazla ailenin bağımsız olarak yaşadıkları yerler olduğu için apartman olarak tanımladım.


Kendimi gerçekten nokta gibi hissettiğim, Siena'nın kocaman, eğimli ve yelpaze şeklindeki meydanından bahsetmeden yazımı bitirmek doğru olmaz. Meydanda otururken yakınımda olan insanlar hem çok yakın hem de çok uzakmış gibi geldi bana... İllüzyon gibi... Benim gibi yürümeyi çok seven bir insan için bile meydanın bir ucundan ötekine gitmek zor geldi. Bunun nedeni meydanın bir ucundan öteki ucuna olan mesafenin çok uzakmış izlenimi yaratmasıydı. Bunun nedeni meydanın etrafındaki ihtişamlı binalar olabilir mi diye düşündüm. İtalya'da olduğum süre içinde pek çok kere bu duyguyu yaşadım. Sanki çok büyük olmayan alanlarda kullandıkları mimari teknikle büyükmüş izlenimi yaratılmıştı. Bilene sormak lazım!
Kentin kalbi olan bu meydanda geleneksel olarak at yarışları düzenlendiğini de belirtmek isterim.

KULELER ŞEHRİ FLORANSA





Beni sürekli şaşırtan ve heyecanlandıran Floransa'da üç gün kaldım. Duygularım, şaşkınlıkla hayranlık arasında gidip geldi . Rönesansın doğduğu yer olarak bilinen Floransa insana yeni kapılar, yeni ilgi alanları açan bir yer. Floransa gezisi benim gibi sizin de rönesansınız olabilir.
Varlıklı ailelerin yarattığı Floransa birçok ünlü çizere, mimara, yazara, müzisyene vatan olmuş. Onlar Floransa'yı Floransa onları kucaklamış. Gerçek olduğuna inanması güç olan bir şehir çıkmış ortaya.. Çirkinliğe varmayan bir ihtişamla karşı karşıya kalıyor insan Floransa'da!


Floransalılar şehirleri ile gurur duymalarına rağmen bu denli bir turistik bir yer olmasından da şikayetçiler. Son 20 yıl içinde Floransalılar Floransa'nın çok değiştiğinden ünlü firmaların büyük binaları, satın alarak Floransa'nın ruhuna uymayan lüks butikler haline dönüştürülmesinden çok şikayetçi. Çünkü bugün birer şık mağaza olan bu dükkanların geçmişte eski kitapçı dükkanları olduğunu özlemle anarak söylediler. Yılın her dönemi çok turist alan Floransa'da doğmuş, büyümüş ve orada yaşayan insanların ortak şikayeti ise şehrin sadece turistlerin ihtiyaçlarına göre biçimlendirildiği üzerineydi.


Karşılaştığım tüm insanlar küreselleşme karşıtı idi. Şehirlerinin zaman içinde özgünlüğünü kaybetmesinden korkuyorlar ama bişey de yapamadıklarını söylüyorlardı. Yapabildiklerinin şehrin merkezinden kaçarak banliyölerde yaşamak olduğunu belirttiler.
Floransalılar kentlerinde turist istemezken ben de bir turist olarak bu büyüleyici kentin mutlaka görülmesinden yanayım.
Floransa'ya gitmeden önce hiç bu kadar kuleyi birarada görmemiştim.
Kocaman binalar ve kuleler yanında kendimi nokta gibi hissettim. ( Henüz Roma'ya gitmemiştim!!!)
Rönesans Floransa'sı el değmemiş bir şekilde durmakta; tarihi sarayları, büyük kiliseleri, zarif heykelleri ve sayısız sanat yapıtı birer harabe olmayıp herkesin erişimine açık olan, günlük hayatın içinde, yaşanan ve dua edilen mekanlar olarak hala ayakta. Belki Floransa'nın cazibesi bundan kaynaklanmaktadır. D.H Lawrence " Floransa insanlığın mükemmel evrenidir" demiş. Buna katılmamak imkansız.


Floransa'daki şehirleşmeden söz etmeden olmaz. Mükemmel bir yerleşim olduğunu söyleyebilirim Floransa'da. Sanki iç içe kareler vardı. Bu da gezmeyi kolaylaştıran ciddi bir unsurdu. Floransa hem büyük hem de küçük bir kent gibiydi. Yürüyerek gezmenin keyif olduğu bir kent..Geniş caddeler, geniş meydanlar ve daracık sokaklar öyle uyum içindeydi ki hayran olmamak imkansız. Ayrıca canlı heykeller olarak yüzlerce yıldır ayakta duran ağaçlar da Floransa'daki estetikten sanki paylarına düşeni almıştı. Zarif bir elbisenin üzerine takılmış olağanüstü güzellikte ki bir takı gibiydi Floransa'nın ağaçları. Her an bir sürprizle karşılaştığım Floransa akıllardan pek de kolay silinmeyecek bir kent!


Bu arada paylaşmak istediğim başka bişey ise o bölgeye ait desenlerle bezenmiş seramikler. Floransa Toscana bölgesi şehirlerinden biri. Toscana bölgesi seramikleri ile ünlü. Toscana seramiklerinin desenleri çok renkli, yaşam sevinci veren iri desenler. Bu gezi boyunca almayı isteyipte alamadığım tek şey olduğunu söyleyebilirim. Floransa'daki eski Toscana seramiklerinin yanı sıra eski Murano camlarının da gerçekten görülmeye değer olduğunu söylemek isterim.
Evet belki Floransa ilgili söyleyecek çok şey var. Bir kez gitmek asla yeterli değil. Kaldığım dört gün boyunca telaşla kendimi oradan oraya attım. Rehber kitapların eşliğinde.. Aslında daha uzun süre kalarak doya doya orayı yaşamak gerek diye düşünüyorum. Floransa'ya tekrar yolumun düşmesini çok isterim.

VERONA'YA KISA BİR ZİYARET





Çok yaygın olan sokak gösterileri.. Onların işi gerçekten zor...Çok yetenekliler.. Ve çok sabırlılar..




Verona'nın arenası... Estetik, çok büyük ve çok etkileyici.. Belki tarihin en vahşi olaylarının tanıkları...






Verona Masal Şehir




Juliet'in Balkonu..Hani altında Romeo'nun serenatlar söylediği!




Juliet'in evi adeta dilek ağacı gibi! Aşk üzerine çeşitlemeler! Küratörsüz bir enstalasyon gibi!
Kendiliğinden birbirinden habersiz insanların oluşturduğu bir düzenleme.. Orada kaos var ama gösterilen yol tek... AŞK!!!




Verona Venedik'ten trenle bir buçuk saatte ulaşılan bir ortaçağ kenti.. Eski ve yeni bölümleri ile gerçekten etkileyici bir şehir.. Venedik'in aksine tüm eskiliğine rağmen parlak bir şehir!



http://tr.wikipedia.org/wiki/Verona





VENEDİK MACERASI









Venedik Macerası (Ağustos 2007)

Havalanında indikten sonra Venedik'e doğru ilerlerken gördüklerim çok şaşırtıcıydı. Sanki az gelişmiş bir ülkedeydim. Doğrusunu söylemek gerekirse gerçekten etkileyici olan Venedik'te üç gün boyunca bu düşüncem pek değişmedi. Sanki çok etkileyici bir resim kötü bir çerçeve içine konmuş gibiydi. İnsana ah dedirten cinsten.. Bu doğa harikası yer, tarihten gelen çok estetik ev ve köprülerle bezenmiş olmasına rağmen eksik bişey vardı, benim Venedik'le tam anlamıyla buluşmamı engelleyen. Belki kanalların dışına çıktığımda şehirleşmeden nasibini almamış meydanlar, düzensizlik, aşırı kalabalık, kurtulmanın neredeyse imkansız olduğu her adım başındaki işportacılar ve aşırı pahalılık kanalların içinde yakaladığım büyünün bir anda bitmesine neden oluyordu. Biraz şaşkınlık biraz hayranlık belki biraz da hayal kırıklığı ile üç gün Venedik'te kaldım.

Burano ve Murano'dan da söz etmek isterim.
Murano'da cam işleme atölyeleri ve cam satış mağazaları olduğu için cam adası olarak adlandırılıyor. Benim için orası da çercevesiz bir resim gibiydi. Kanalın sağına ve soluna dizilmiş mağazalar herhalde hiçbirimiz için değişik olmayan ürünlerini çok ama çok pahalıya satıyorlardı. Düşündüğüm, Paşabahçe ürünlerinin oradakilerden çok zevkli ve çok daha ucuz olduğu idi.



Acaba yurt dışında insan biraz da milliyetçi mi kesiliyor!!! Ayrıca mağazaların bir çoğunda gördüğüm renkli tabaklar yıllar önce benim kuşağımın anne evlerinde baş köşeleri süslüyordu. Ben çocukken kendime söz vermiştim asla bu renkli cam aksesuarları evime sokmamaya. Murano camı diye adlandırılan takılar ise elbette tartışmasız çok güzel. En kötüsünü 10 Euroya alabileceğiniz bu cam takılar Foça pazarında bile beş milyon olunca hiçbir cazibesi kalmıyor. (Özür dilerim sevgili arkadaşım o kim olduğunu bilir.) A tabii ki bir kaç cam atölyesinde camı işlemelerini izledim. Bu da işin keyifli yanıydı. Ama her yerde olabilen cinstendi.


Burano'ya gelince orası dantel adası olarak adlandırılan gerçekten yaşayan italyan kültürünü hissedebildiğim renkli bir yer. Çok sempatik ve sıcak.. Neden dantel adası dendiğini anlamak zor! Birkaç özel olmayan dantelin dışında benim için kalıcı olan pek bişey göremedim. Ancak rengarenk çiçekli evlerin, kapıların önünde oturan yaşlı kadınların, kahvelerde toplanmış erkeklerin aklıma kaydedilmiş olan resmini hiç silmeyeceğim. Bana göre bu oraya ait gerçek italyan kültürünün bir parçasıydı..




http://tr.wikipedia.org/wiki/Venedik