.

.
özlediğin, gidip göremediğindir;
ama, gidip görmek istediğin
özlem, gidip görememendir;
ama gidip görmek istemen
özlediğin, gidip görmek istediğin
ama gidip göremediğin
özlem, gidip görmek istemen
ama, gidememen, görememen; gene de, istemen

Oruç Aruoba

NEW YORK etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
NEW YORK etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

GÜZİN NEW YORK'TA

New York'ta gezdiğim gördüğüm yerlerle ilgili gözlemlerime devam ediyorum. New York'ta yaklaşık sekiz gün kaldım. Brooklyn Köprüsü New York'da ziyaret ettiğim ilk yer oldu. Bu köprü Manhattan adasını Brooklyn'e bağlıyor. Köprüden yürüyerek Manhattan'a geçtim. Elbette başım göğe ermedi ama kenti karşıdan yok yok kenti değil Manhattan'ı karşıdan görme fırsatım oldu.Brooklyn köprüsünden değil de herhangi bir köprüden geçseydim farklı şeyler mi görecektim? Elbette hayır! Ama bu köprünün üzerinde bir yaya yolu oluşturulmuş. Gezmen ruhuyla ben de üzerime düşeni yaptım. İşte köprüden çektiğim birkaç fotograf..



Hemen köprü hakkında küçücük bir bilgi vereyim. Köprünün açılış günü 24 Mayıs 1883 New York şehrinde tatil ilan edilmiş, o gün yaklaşık yüzellibin yayanın köprüden geçerek suya 1 cent attığı söyleniyor. Gotik tarzda yapılmış bu köprü, 19. yüzyıl mühendisliğinin doruk noktası ve dünyanın 8. harikası olarak kabul görülmüş.





New York'ta yaşamın taştığı yerlerden biri Times Square...Eğlenceli ve tuhaf...Her milletten insan büyük çok büyük reklam panolarının arasında etrafa bakınarak, yemek yiyerek ya da fotoğraf çekerek kendine yer bulmaya çalışıyor. Aslında ben burayı meydan olarak düşündürdüm. Birkaç sokaktan oluşan bir yer.. Hepimizin yakından bildiği renkli neon lambalı reklam panoları insanı yiyecekmiş gibi duruyor. Bu panolar görevlerini en iyi şekilde yaptıkları için sağlı sollu dizilmiş dükkanlar dolup dolup boşalıyor. Yaşasın kapitalizm! Kazan ve harca...İşte birkaç fotoğrafta buradan...





Times Square aynı zamanda tiyatroların da yer aldığı bölge...Çeşit çeşit müzikal...Seç beğen al...







En çok yapmak istediğim şeylerden biri fotoğrafta da görülen Gospel caz gezisi idi. Sadece Çarşamba ve Cumartesi günleri düzenleniyormuş. Ben bunu kaçırdım.İlgilenenlere duyurulur. Caz barlardan sonra burada yapılacak en güzel gezilerden biri.Elbette bu benim düşüncem...



Her zaman tren istasyonlarını çok sevmişimdir. Belki kavuşma ve ayrılma noktası olduğu için...Ama otobüs terminalleri ve havaalanları da öyle...Tren istasyonlarının benim için daha özel olmalarının nedeni belki eski olmaları...Görünenin ötesinde hikaye barındırmaları.. Ankara Garı ve Haydarpaşa İstasyonu da benim için özeldir. New York'un Grand Central İstasyonu da kalbimde yer edinenlerden.. Bu istasyon 1871 den beri hizmet veriyormuş. Gerçekten çok şık bir istasyon. İstasyonun içinde turlar düzenleniyor. Birkaç fotoğrafta buradan..





New York'taki insan profili yurdum insanından çok farklı.Oldukça renkli oldukları söylenebilir.Trenlerde elinde kitap ya da gazete olan hiç kimse görmedim.Fakirlikleri herhallerinden belli olan Latinler trenlerde uyuyor. İnsanların hemen hepsinin elinde akıllı telefonlardan var.Yollarda,trenlerde telefonlar ciddi bir şekilde insanları meşgul ediyor. Yaşasın teknoloji.. Bu bir şaka değil!Bilindiği üzere yurdum insanı da aynı yolda hızla ilerliyor. İşte birkaç fotograf New York'lulardan...<













New York'un biraz Avrupa tarzı yaşam biçimi geliştirmiş semtleri var.Village,Brooklyn, Williamsburg gibi bu semtler bugünlerde oldukça popülermiş.Geçmişte çok da güvenli olmayan bu semtler bana alternatif bir yaşam tarzı sunuyormuş gibi geldi.Kırmızı tuğlalı yüksek olmayan binalar,yeşil sokaklar,açık hava kafeteryaları ile bana Londra'yı hatırlattı.Birkaç fotoğrafta oralardan...









New York gerçekten keyifli bir şehir...New York'a bir turist olarak gelmek yerine burada bir süre yaşamın içine dahil olmak kentin olanaklarından yararlanmak isterdim.Kozmopolit yapısı şehrin belki de en ilginç yanlarından biri.İlk gün kalacağım yere gittiğimde kapının önündeki merdivenlerde oturuyordum.Yan apartmanın merdivenlerinde oturan kadına yavaşça gülümsediğim zaman kadın yavaşça yanıma geldi oturdu.İngilizce İspanyolca karışımı kırık bir dille anlaşmaya çalıştık.Dominik Cumhuriyeti'dendi Çocukları ve torunları ile birlikte yaşıyordu.Isabella hoş güzel bir kadındı.



Isabella...

Bir anda yoldan geçen arkadaşları durdu, kalabalık bir grup olduk.Biri Ekvador'lu diğeri Kolombiya'lı bir diğeri Küba'lı çoluk çocuk bir sürü insan kapı önü sohbeti yaptık.Sonra Isabella'nın evinde kendimi onlarla ayakta dua ederken buldum.Meğer Isabella çok dertliymiş.Bu dua onun kaybettiği çocuğu içinmiş.Yüzü gözyaşlarına boğulan Isabella hemen duadan sonra rujunu tazeledi.Eski şen haline dönüverdi.Bu da Latin kültürü olsa gerek.Bir diğer hikaye bindiğim Kuba'lı taksi şoförü ile ilgili.Beni biraz sorguladıktan sonra New York'ta nasıl ucuz yaşanacağının sırlarını verdi.Beni istediğim yere götürdü.Nasıl gezmem gerektiğini iyice açıkladı.Bahşişini de yüksek tutman gerektiğini hatırlattı.New York'tan bahşiş zorunlu.Kendi içinde çelişki var.Benim bildiğim bahşiş isteğe bağlı bir şeydir.Restorantta yemek yedikten sonra fiş geliyor onun üzerine bahşişi ilave ediyorsunuz genel toplamı kendi ellerinizde yazıp ödemenizi yapıyorsunuz.New York'un bu kozmopolit yapısı gerçekten orası için ve orada yaşayanlar için bir renk.Bu yazıyı burada bitireyim.13 Temmuz 2013 Quito,Ekvador

UYUMAYAN ŞEHİR NEW YORK

Nereden başlasam nasıl anlatsam acaba...Belki bu başlangıç cümlesi kentle ilgili benim gözlemlerim içinde bir ip ucu olabilir. Hoşluk ve tuhaflıkları ile kendine özgü bir yaşam tarzı yaratmış bu şehir... New York adalardan oluşuyor.Köprüler, adaları şehrin kalbi olan Manhattan'a bağlıyor.Manhattan'a New York demek ne kadar doğru olur acaba?

Manhattan gerçekten mükemmel şehirleşmesi ile insanın gözünü kamaştırıyor.Fakat şehrin diğer kısımlarına geçince bu kamaşma yerini tuhaf bir şaşkınlığa bırakıyor. Belki de bu farklılık şehri özel kılıyor. Ben Manhattan bölgesini hemen hemen yürüyerek dolaştım. İnsanın kaybolma ihtimali yok.Herşeyi her yeri elinizde koymuşsunuz gibi buluyorsunuz.Metro ciddi bir kolaylık aynı zamanda ciddi bir eziyet...Çünkü "subway" dedikleri tren istasyonlarında havalandırma yok.İçeriye girildiğinde nefes alınmayacak bir sıcak var.Trenler ise üşüyecek kadar serin...Kapitalizmin başkentinde böylesi ilkel yapılanmayı anlamak mümkün değil. Ayrıca tren istasyonlarındaki merdivenler ise ayrı bir hikaye..Hayatımda hiç bu kadar merdiven inip çıkmamıştım. En azından şişman Newyork'lular için iyi bir fırsat.Bu kadar merdiven inip çıkarak nasıl hala şişman kalabiliyorlar anlamak mümkün değil.

Bu arada Newyork'lulara'da haksızlık etmek istemem. Gördüğüm kadarıyla şişman sayısı her yerde olandan fazla değildi.Şişmanlıkla gelir seviyesi arasında ters orantı olduğunu söylemek mümkün. New York'ta yaygın olmasa da Amerika'nın diğer eyaletlerinde obezitenin yaygın olduğu söyleniyor.

Manhattan'ın göbeğinde koskocaman bir park olan Central Park var. Hani hepimizin filmlerden bildiği öğlen yemeğini bir kese kağıdına koyup koşa koşa yemek yemeye gittikleri Park... Kesinlikle görülmeye değer.Taksim Gezi Park'ını korumak için bu kadar mücadele verilirken bu parkı gezerken içim burkuldu. Neden bizim de olmasın demekten kendimi alamadım. New York'ta yaptığım en eğlenceli şeylerden biri Türk çocuklardan kiraladığım bisikletle Central Park'ta dolaşmaktı.Central Park için orman demek fazla olmaz.Şehrin ciğerleri...



Şehirle ilgili başka bir tespit açık havada oturtulacak kafelerin olmaması. İlk gün çok tuhaf geldi bana...Hava güzel ama herkes klimalı mekanlarda oturuyor.Kış yaz açık hava kafeteryalarında vakit geçiren biri olarak bunu anlamak oldukça güç.Amerikalı'ların klima sevdalarının olduğu söylendi.

Manhattan yüksek binalarda çevrilmiş olmasına rağmen caddeler çok geniş ve ferah.Gelmeden önce hapsedilmiş duygusu yaşayacağımı düşünüyordum.Ama düşündüğüm gibi olmadı.Buradaki şehirleşmeye hayran kaldığımı söyleyebilirim.Central Park'ın yanısıra Manhattan Adası'na yayılmış pek çok park var.Bu da mükemmel şehirleşmenin önemli bir parçası olmalı.Aklıma çocukluğumdan kalan bir reklam repliği geldi "yöneticimiz uyuyor mu?"diye...




New York benim anılarımda Caz Barları ile yerini aldı.Bu bir rüyaydı ve gerçek oldu.Hepimiz filmlerden dumanlı caz barları hatırlarız.Şimdiki Caz Barlar dumansız.Aslında New York dumansız.Parklarda bile sigara içilmesine izin vermiyorlar.Sigara 15 Dolar civarında.Bu da özel yaşama müdahale gibi geldi bana...Evet caz barlardan söz ediyordum.İlk gittiğim Caz Bar Blue Note.Buranın en ünlü caz barlarından biriymiş.1981 yılından beri hizmet veren bu mekan dünyanın her yerinden gelen caz severleri hayal edilmeyecek isimlerle biraraya getirmiş.Japonya'da ve İtalya'da şubeleri varmış.

İkinci gittiğim caz bar Birdland.Ünlü alto saksafoncu Charlie Parker'ın lakabı bilindiği üzere "bird".Yaklaşık 60 yıldır hizmet veren bu mekanın açılmasında önderlik eden Charlie Parker'ın lakabı barın adı için esin kaynağı olmuş.Çok özel bir geceydi benim için...

Geç kalmaktan korkmama rağmen New York gibi bir kentte gece üçte eve dönmeyi göze aldım. Hafif çekinerek metroya girdiğimde metrodaki kalabalık beni çok şaşırttı. Evet New York uyumayın bir şehir...Bu deneyimden sonra kim korkar New York'tan:)

Son ziyaret ettiğim bar ise Dizzy's Jazz Club Coca Cola.Hemen Central Park'ın yanındaki uzun bir binanın üst katında Manhattan manzaralı oldukça keyifli bir mekandı.Buralarda geçirdiğim zaman hiçbir zaman unutulmayacak cinsten benim için...Oldukça pahalıya mal olduklarını söyleyebilirim.New York'tan para caz barlarda harcanır.Alışverişte değil!

Aslında yazarken aklıma pek çok şey geliyor.Kısa kısa diğer gözlemlerinden sözeceğim.New York'tan en çok konuşulan ikinci dil İspanyolca.Buradaki göçmenlerin bir çoğu Güney ve Orta Amerika'dan gelmiş.Ekmek derdinde olan bu insanlar nerede yaşadıklarının pek farkında değiller gibi..



Bilindiği üzere New York'un yangın merdivenleri pek ünlü.



Batı Yakasının Hikayesi, Siyam Balığı ve pek çok filmde bu yangın merdivenleri kullanılmıştı. Bu merdivenlerin fotografını çekerken Honduras'lı bir işçi bana adeta"abla ya niye çekiyorsun bunları.Herkes bunların fotografını çekiyor ya da resmini yapıyor.Ben hiç anlamıyorum"dedi kırık ingilizcesiyle...Guggenheim Müzesi'nin çok yakınında Latin kökenli bir işçiye Müzeyi sorduğumda yine kırık ingilizcesiyle böyle bir yeri hiç duymadığını söyledi.Tanıştığım Latin kökenli insanların durumu da içler acısaydı.İngilizce İspanyolca karışımı "Spanglish"olarak tanımlanan bir dil konuşuyorlar.Diller arasında yerini bulmaya aday gözüküyor.

New York'la ilgili gözlemlerime sanırım başka bir yazıda devam etmeliyim.Yazıyı daha fazla uzatmadan bitirmeliyim. New York'tan Ekvador'un başkenti Quito'ya geldim. Bir kaç gün dinlendikten sonra burayı keşfetmeye başlayacağım. 6 Temmuz 2013 Quito